genus Nananthus

20 juli 2010

Nananthus planten van het geslacht optreden in Zuid-Afrika, landinwaarts vanaf de Grote Karra naar de Vrijstaat, ten zuiden van Gauteng. Een geïsoleerde populatie groeit in Namibië. De meest voorkomende gebeurtenis is op plaatsen met kleigrond, aan de oevers van rivieren en beken. Nananty tolereren significant verschillend sproeisysteem regime, omdat ze leven van extreem droge gebieden van het seizoen onder water aan het gebied.

Planten vormen een kleine rozet met vele hoofden. De wortels zijn dikker uitgevoerd en oddénkovité. Naviculare blad met lagere hernias aan weerszijden van de conus. Het bladoppervlak is wit met kleine puntjes Zweinstein. Bloemen zijn op korte steeltjes, geel, vaak met een centrale rode lijn. Witte bloemen zijn zeer zeldzaam. De vruchten zijn 6 tot 10 gevallen. De zaden zijn ovaal, glad en donkerbruin, oppervlakte dun, niet vet als Aloinopsisů.

In de teelt van de plant gedijt in zowel de kas als buiten. Nantusy gedijen in verschillende bodemtypes, maar bij voorkeur in klei. Tijdens de zomermaanden, regelmatig water geven is goed, altijd na het drogen van de ondergrond. Overwintering met de temperatuur in de 5 tot 10 ° C.

Van andere geslachten verschillen Nananthus gestippelde bladeren alojovitých ingebouwd in rozetten, ztlustlými wortels, gele bloemen met donkere centrale streep. Bloeitijd is het hele jaar door. In de koudere maanden en dagen neslunečných planten niet tot bloei. De bloemen openen op zonnige dagen in de middag, het sluiten van de schemering, of wanneer de schaduw raakt de plant. Het moet daarom worden geplaatst op een bloeiende exemplaren zolang de zonnige plek. Ze hebben een enigszins honingzoet aroma. Het geslacht omvat 10 soorten.

De naaste verwanten zijn de geslachten Bergeranthus, Rabiea en Herreroa Aloinopsis.

De fotografijích Nananthus vittatus is een soort

beauty-huislook © 2010